VOŽD KARAĐORĐE – IME NAŠE ŠKOLE

“Lako je meni biti veliki uz našu iskusnu vojsku i ogromna sredstva. Ali daleko, na jugu Balkana, živi jedan vojskovođa koji je proizašao iz prostog seljačkog naroda i koji je oko sebe prikupio svoje čobane i uspeo, iako bez oružja i snbdeven samo višnjevim topovima, da uzdrma temelje svemoćnog otomanskog carstva i da tako svoj porobljeni narod oslobodi tuđeg jarma. To je Crni Đorđe, njemu pripada slava danas najvećeg vojskovođe.” – rekao je Napoleon Bonaparta jednom prilikom diveći se duhu i uspesima Vožda Karađorđa.

Godine 1804., 2. februara, održan je narodni zbor u Orašcu, na kome su ugledni narodni predstavnici iz Šumadije izabrali Karađorđa za vođu ustanka protiv Turaka. Kada je Karađorđe izabran za vođu na njega se pre svega mislilo kao na čoveka pregaoca i hrabrog vojnika i kao na vođu Šumadije. Uz pomoć Stanoj Glavaša, Karađorđe je odmah preduzeo korake ka bržem širenju ustanka, a lokalne otpore je povezao u jedan opštenarodni pokret. Njegovo ime brzo se pročulo skoro u čitavoj Evropi, a srpski svet je u njemu gledao nosioca čitavog pokreta. Ustanku je prethodio pokolj najviđenijih Srba od strane Turaka, poznat u istoriji kao Seča knezova. Od marta meseca iste godine Karađorđe se u službenim dokumentima potpisivao kao Vožd, Pervi predvoditelj, Vrhovni vojvoda ili Komandant od Serbije. Turci su ga smatrali Crnim Đorđem (turski kara znači crni), što je u narodu ostalo prihvaćeno, a njegova dalja loza je to i uzela za dinastijsko obeležje i prezime.

Godine 1813. Turci su pokrenuli veliku ofanzivu i uspeli su da slome ustanak na Moravi, Drini, i Timoku. U jesen iste godine Karađorđe i najistaknutije srpske vojvode su bili prinuđeni da se sklone u Austriju. Vazalnu upravu Srbijom Turci su poverili Obrenovićima.

Karađorđe je 1816. godine pristupio grčkoj Hemeriji, čiji je plan bio zajednički ustanak Grka, Srba i Bugara i stvaranje velike balkanske države, po uzoru na nekadašnju Vizantiju. Karađorđe je bio izabran za vođu tog ustanka. Tajno je prešao u Srbiju u julu 1817. godine kako bi se dogovorio sa Milošem Obrenovićem o zajedničkoj akciji. Međutim Miloš je iz državnih razloga naredio da se Karađorđe ubije. Naređenje je izvršeno u noći između 13. i 14. jula 1817. godine u mestu Radovanju kod Smedereva.

Karađorđe je ušao u istoriju kao simbol hrabrosti u borbi za slobodu našeg naroda. Ime Vožda Karađorđa nosi naša škola kao simbol hrabrosti u osvajanju nove slobode – slobode znanja.

Ova stranica je od 23. juna 2006 godine posećena

puta.